My room


    อ่านจนจบนะทุกคน

    Share
    avatar
    PrinceZ
    Admin
    Admin

    จำนวนข้อความ : 202
    Join date : 24/05/2010
    Age : 23
    ที่อยู่ : 110/11 หมู่11 ต พลับพลา อ เมือง จ จันทบุรี 22000

    อ่านจนจบนะทุกคน

    ตั้งหัวข้อ  PrinceZ on Thu May 27, 2010 9:53 pm

    บางที.. อาจไม่จำเป็น..เสมอไป
    ที่ความรัก..จะต้องจบลง
    ด้วยการ..ได้เป็น..คนรัก

    *
    *
    *

    บนเตียงเล็กๆ.. ในบ้านอบอุ่น..หลังหนึ่ง
    แดดยามเย็น..ทอบางบาง..ผ่านหน้าต่าง

    หญิงชรา..อายุราวๆ 70 ปี
    นอนซม..อยู่บนเตียง

    เธอรู้ว่า...นี่เป็นช่วงเวลาสุดท้าย..ในชีวิตของเธอแล้ว
    ..แต่จะเป็นอะไรไปล่ะ ..เธอพอใจกับชีวิตทั้งหมด..ที่เธอได้ผ่านมา

    เธอ..ได้แต่งงาน ..มีครอบครัว..ที่อบอุ่น
    แม้จะไม่มีลูก..ก็ตาม

    มีเพื่อนที่ดี ..ผ่านชีวิตการงานที่ดี
    ถึงแม้วันนี้..สามีของเธอจะตายไป..ร่วม 10 ปี

    แต่..ในวันสุดท้าย..ของชีวิต
    เพื่อน-ที่เธอรักที่สุด..
    ก็มานั่งเคียงข้างเธอ..อยู่ตรงนี้
    มาส่งเธอ..เหมือนทุกครั้ง..ทุกคราว

    *

    “หมอบอกว่า..ฉันคงอยู่ได้ไม่เกินพรุ่งนี้เช้าหรอก”
    เธอ..เอ่ยบอกกับเขา ...
    เพื่อนชรา..ที่รู้จักกับเธอมา..แต่ครั้งยังเด็ก

    “ฉันรู้”
    ชายชรา..พยักหน้ารับ

    “เธอมาส่งฉัน..เหมือนทุกทีสินะ”
    หญิงชรา..มองหน้าชายชรา

    “ใช่..ก็ฉันส่งเธอ..มาตลอดทั้งชีวิตนี่นา ..ขาดไปอย่าง..คงไม่ครบ”
    ชายชราตอบ..ด้วยรอยยิ้มบางๆ

    “ตอนเด็กๆ..บ้านเรา..อยู่ทางเดียวกัน..เรากลับบ้านด้วยกันทุกเย็น..
    บ้านฉัน..อยู่เลยบ้านเธอไปมาก..” เธอ..รำลึกความหลัง

    “แต่ฉัน..ก็ไปส่งเธอทุกวัน”
    ชายชราบอก

    “ใช่..เธอทำอยู่อย่างนั้น..ตลอดชั้นประถม..และมัธยม..ที่เราเรียนด้วยกัน
    ..จนเพื่อนๆล้อว่า..เราเป็นแฟนกัน” หญิงชราพูดขึ้น

    “สุดท้าย..ก็ต้องเลิกล้อกันไป”
    เพื่อนชราของเธอ..ต่อคำ

    “ตั้งแต่..เธอคบกับแฟนคนแรกของเธอ..นั่นแหละ”
    เธอเย้ายิ้มๆ

    “แต่ฉันก็ไปส่งเธอทุกวัน..อยู่อย่างเดิม... จนต้องเลิกกับแฟน..ไม่ใช่รึ”
    ชายชรา..ทวนความหลัง

    เธอจำได้ว่า..เธอบอกเขาอยู่บ่อยๆ ว่า..ไม่ต้องเดินมาส่งเธอแล้ว..
    เดี๋ยวแฟนเขาจะโกรธเอา.. แต่เขาก็ยังดึงดัน..ที่จะมาส่งเธอ

    “โกรธก็โกรธไป ..ฉันรู้จักเธอ-มาก่อนตั้งนาน ..ยังไงเธอ..ก็ต้องมาก่อน”
    นั่น..เป็นคำพูดที่เธอจำได้-ไม่ลืม ..แม้ว่า..มันจะผ่านมาเกือบ 60 ปีแล้ว..ก็ตาม..

    เธอยังจำ..วันที่เขาต้องขึ้นรถไฟ..เพื่อไปเรียนต่อในมหาวิทยาลัยได้

    วันนั้น..เธอไปส่งเขาที่สถานี ..ร้องไห้จะเป็นจะตาย
    ..เขาวุ่นกับการปลอบเธอ..จนไม่เป็นอันได้ร่ำลาพ่อแม่

    พอเธอสงบลง..และขอตัวเข้าไปล้างหน้าล้างตา..ในห้องน้ำ ..
    พ่อแม่ของเขา..ไปเช็คเที่ยวรถไฟ ...
    พอเธอกลับมา..ก็พบเขานั่งร้องไห้คนเดียว..กับกองกระเป๋า...
    เงยหน้าขึ้นบอกกับเธอ..ทั้งน้ำตา

    “กลับบ้านเอง..เดินดีๆ นะ”

    …และนั่น..ทำให้เธอต้องเสียน้ำตา..อีกรอบ

    *
    เธอจำได้ว่า..วันที่เขาปิดภาคเรียน..และกลับมาบ้าน..
    เธอแนะนำเขา..ให้รู้จักกับแฟนหนุ่มของเธอ

    ตอนแรก..ทั้งสอง..เหมือนจะเข้ากันได้ดี ..แต่หลังจากนั้น 2-3 วัน
    ..มีคนมาบอกว่า..แฟนเธอกับเพื่อนเธอ..ต่อยกัน

    “มัน..นอกใจเธอ” เขาบอกเรียบๆ..

    แต่..เธอไม่เชื่อ

    วันนั้น..เธอเชื่อแฟนมากกว่า..ว่าเขาอิจฉาแฟนเธอ..จึงหาเรื่องชกต่อย
    ..เธอว่าเขา..ไปหลายคำ

    อาทิตย์นึงให้หลัง..เธอจึงรู้ว่า..เขาเป็นคนถูก
    ..เมื่อเธอไปหาเขาที่บ้าน..ก็เจอแต่..พ่อของเขา

    “มันกลับไป..แต่อาทิตย์ก่อนแล้ว ..เห็นว่ามีธุระด่วน ..ไม่รู้อะไร”
    *

    เธอส่งจดหมายไปขอโทษ ..เขาบอกไม่เป็นไร..เขาไม่เคยโกรธเธอ..แค่น้อยใจเล็กๆ
    ..ในจดหมายลงท้าย..ด้วยคำ-คำเก่า

    "กลับบ้านเอง..เดินดีๆนะ"

    เธอรู้ว่า..ในคำที่เหมือนสั้นๆ นั้น ..เขาพูดอะไรออกมา..มากมายขนาดไหน..

    เธอจำได้..ถึงวันที่เธอ..บอกเขาว่า..
    เธอจะแต่งงาน..

    เขา..มองหน้าเธอ..
    เธออ่านไม่ออกว่า..มันเป็นความรู้สึกอะไร
    ..ดีใจ?
    ..เสียใจ?
    และเมื่อเธอถามเขาตรงๆ ..เขาก็ตอบว่า..

    “..เราใจหาย..”
    *

    แต่ก่อนหน้านั้น.. ก็เขานี่แหละ..ที่เป็นคนช่วยเธอเลือก..
    ช่วยเธอดูว่า..ผู้ชายคนนี้นิสัยดี ..และรักเธอจริง

    “เรา-ผู้ชายด้วยกัน..เราดูออก”

    ซี่งเขา..ก็ดูไม่ผิด ..สามีของเธอดี..เหมือนอย่างที่เขาบอก ..

    วันแต่งงาน..เธอบอกเขาว่า..

    “ความเป็นเพื่อนของเรา..ยังเหมือนเดิมนะ ..ไม่ต้องห่วง”

    เขามองเธอนิ่งๆ..พยักหน้าน้อยๆ.. ไม่ตอบคำ

    ถึงเวลารดน้ำสังข์ ..เขาอวยพรเธอมากมาย ..แต่พูดกับสามีเธอ..เพียงสั้นๆ ว่า..

    “ฝากด้วยนะ..”
    *

    เขาแต่งงาน..มีครอบครัวของเขา
    เธอ..ก็มีครอบครัว..ของเธอ

    มีบางช่วงของชีวิต..ที่ห่างกันไป
    แต่ก็ไม่เคย..ลืมกัน

    เธอ..ส่งการ์ดอวยพรวันเกิดให้เขา..ทุกๆปี
    ตอนนี้..เขาน่าจะเก็บมันไว้ได้ 59 ใบแล้วล่ะ
    เพราะเธอนับของเธอแล้ว..มันได้ 58 ใบ
    น้อยกว่า..อยู่ใบนึง..
    เพราะเธอ..เกิดทีหลังเขา 5 เดือน..

    บางที ..เธอรู้สึกสนิทกับเขา..มากกว่า..คนรักของเธอเสียอีก

    หลายเรื่อง..ที่เขารับรู้..แต่คนรักของเธอ..ไม่แม้แต่ระแคะระคาย..

    และก็เช่นกัน..หลายความลับ..ที่เขาระบาย
    ..ที่เขาฝากไว้ที่เธอ..เธอก็รับ..และเก็บงำมันไว้..ด้วยความเต็มใจ..

    *
    *

    “คิดอะไรอยู่?”
    เขาเอ่ยขึ้นมา..ทำลายความเงียบ

    “เรา..กำลังนึกแปลกใจ”
    เธอเอ่ย..ด้วยท่าทีครุ่นคิด

    “ทำไม..เราถึงไม่ได้เป็น..คนรักกัน?”

    เขานิ่งไป..เหมือนกำลังคิดเช่นกัน

    ”เราสนิทกันมาก..มั้ง”
    เขาว่า

    “นั่น..ไม่น่าใช่เหตุผลนี่”
    เธอว่า

    “เธอ..ถามยากไปนะ”
    เขาตอบ..หลังจากนิ่งคิดอีก..อยู่ครู่ใหญ่

    “ไม่ยากหรอก ..ลองคิดเล่นๆ สิว่า..ทำไมเราถึงไม่รักกันนะ?”

    แววตาเธอ..มีแววขี้เล่นซุกซน ..เหมือนเด็กหญิง..ครั้งกระโน้น

    “อืมม..อันนี้..ค่อยง่ายขึ้นมาหน่อย”
    เขาพูดขึ้น

    เธอมองหน้าเขา.. แปลกใจเธอว่า..เธอไม่ได้เปลี่ยนคำถาม..นี่นะ..

    “ฉันไม่รู้หรอกว่า..ทำไม-เราถึงไม่ได้เป็น..คนรักกัน”
    เขามองหน้าเธอ..ด้วยสายตาอ่อนโยน

    ”แต่..ถ้าเธอถามว่า..ทำไม-เราถึงไม่รักกันน่ะ”
    เขาเว้นช่วง
    “ฉันก็จะตอบว่า -- ฉันว่า..เราไม่ได้-ไม่รักกัน..ซะหน่อย”

    เธอหลับตาลง.. คำถามที่ถูกซ่อนไว้..หลายสิบปี..กลับตอบออกมาง่ายๆ..อย่างนี้เอง

    “นั่นสินะ ..เราไม่ได้-ไม่รักกัน..ซะหน่อย”
    เธอตอบ..ทั้งๆที่หลับตาลง

    ตอนนี้..เธอพร้อมที่จะจากโลกใบนี้ไป..อย่างมีความสุขแล้ว

    ในความรู้สึก..ที่เริ่มพร่าและเลือน...เธอสัมผัสได้ถึงมือของเขา..ที่เอื้อมมากุมมือเธอไว้

    “กลับบ้านเอง..เดินดีๆนะ..”

    และนั่น..
    คือ..คำสุดท้าย..ที่เธอได้ยิน…
    avatar
    PrinceZ
    Admin
    Admin

    จำนวนข้อความ : 202
    Join date : 24/05/2010
    Age : 23
    ที่อยู่ : 110/11 หมู่11 ต พลับพลา อ เมือง จ จันทบุรี 22000

    Re: อ่านจนจบนะทุกคน

    ตั้งหัวข้อ  PrinceZ on Thu May 27, 2010 9:54 pm

    คนหนึ่งวิ่งตาม . . . อีกคนวิ่งหนี
    คนหนึ่งฟุ้งซ่าน . . . อีกคนไม่คิดอะไรเลย
    คนหนึ่งสนใจ ใส่ใจ ดูแล เป็นห่วง . . . อีกคนไม่เคยรู้สึกว่ามีค่า
    คนหนึ่งโทรไปแล้วหาเรื่องคุย . . . อีกคนรับสายแล้วหาเรื่องวาง



    คนหนึ่งอยากเจอนานๆ ทีก็ยังดี . . . อีกคนทำงาน ไม่ว่าง อยากพัก
    คนหนึ่งคิดถึงอีกคน . . . แต่อีกคนแกล้งทำเปนไม่รับรู้
    คนหนึ่งเพิ่งหยุดร้องไห้แล้วโทรหา . . . อีกคนไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเสียงเปลี่ยนไป



    บางครั้ง . . .
    คุณควรคิดย้อนกลับไปถึง คนที่เค้ารักและเป็นห่วงคุณบ้าง
    อย่าทำเหมือนความรู้สึกและสิ่งดีๆ . . .
    . . . ที่เค้าทำให้คุณ ไม่มีค่า ไม่มีความหมายอะไรเลย



    อย่าทำร้าย ความรู้สึกของคนที่รักคุณ ด้วยการไม่สนใจเค้า
    โปรด . . . ดูแลความรู้สึกของคนข้างๆ คุณบ้าง
    อย่าให้ความรู้สึกดีๆ ต้องจางหายไป
    ไม่เช่นนั้น . . . คุณอาจมานั่งเสียใจทีหลังก็เป็นได้
    avatar
    MOMEWZ:Fd
    Legendary Member
    Legendary Member

    จำนวนข้อความ : 122
    Join date : 24/05/2010

    Re: อ่านจนจบนะทุกคน

    ตั้งหัวข้อ  MOMEWZ:Fd on Thu May 27, 2010 10:58 pm

    บทความดีนะ ^^
    แต่เศร้าทุกอัน TT'

      เวลาขณะนี้ Thu Oct 18, 2018 12:28 pm